Gepost door: 3xNix | 6 maart 2011

Bucklerlul

Het is zaterdag 12 november 1983. De herfst is duidelijk begonnen en zoals ieder jaar spreekt het KNMI over een van de zwaarste stormen ooit. Klimaatsverandering bestaat nog niet,  het is nu vooral nog de zure regen die met bakken tegelijk uit de hemel valt. Terwijl ik deze zure regen op het schuine dak hoor kletteren vraag ik me af hoe ik hier in godsnaam terecht ben gekomen. Ik zit gehurkt onder een tafel in een rokerig houten huis, het lijkt een soort kroeg, ik vermoed dat het in een bos staat.

Veel tijd om de omgeving goed in me op te nemen krijg ik niet. “Hij moet godverrrrrrrdomme gewoon alcoholvrij bier gaan maken, zo moeilijk kan dat toch niet zijn, Flipper!” hoor ik een brallerige stem zeggen. Die rollende R doet me aan iemand denken maar kan niet gelijk thuis brengen wie. Door de sigarenrook heen zie ik drie mannen. Een kleine met bretels, eentje met een wel erg grote neus en nog iemand maar die zie ik niet zo goed. De Neus is duidelijk bang voor de man met de bretels en stottert: “hhh hhh hij zzz zegt dat de mensen hem ui uit z z zzullen lachen als hij a a a alcohol vr vrij bier gaat maken”.  “Maar zijn naam hoeft toch ook niet op het flesje te staan, wat mij betreft noemt hij het godverrrrrdomme gewoon Buckler,  Neus!” zegt de bretels daarop zichtbaar geïrriteerd. Hij gooit de twee andere mannen een pak bankbiljetten toe en loopt de kamer uit de regen in. Met een klap gooit hij de deur achter zich dicht. De twee andere mannen mompelen onverstaanbaar nog wat met elkaar en pakken het geld voordat ze ook vertrekken. Als het snoer met daaraan een ouderwets peertje met zwak geel licht gestopt is met bungelen kruip ik als een muisje op zijn hoede onder de tafel vandaan. Op de tafel waar de mannen net zaten staan lege glazen en in de asbak smeult nog een restje van een sigaar.

Er ligt ook een map. Bang om betrapt te worden kijk ik schichtig  om me heen en pak de map voorzichtig  op. “Draaiboek?” lees ik fluisterend.  Ik kijk weer om me heen om er zeker van te zijn dat niemand me ziet. Om meer licht te hebben steek ik de stompkaars op tafel aan en begin te lezen. Het lijkt een soort planning:

-Grote bierbrouwer maakt alcoholvrijbier:  Brouwer wil dit zelf in verband met gezichtsverlies niet. Daarom afdwingen doormiddel van ontvoering. Ontvoering moet gebeuren door iemand die we “Flipper” noemen en iemand met een grote neus want dat vinden de mensen grappig. Om het geheel wat meer cartoonesker te maken, rijdt die neus niet in een auto maar op een scootertje, alsof hij een pizzabezorger is.

Verbaast neem ik de tekst in me op en in mijn hoofd blijft het zinnetje “dat vinden de mensen grappig” malen. Ik vraag me af wat er nu grappig is aan een ontvoering. De kaars wakkert door de tocht in het houten huisje, ik voel me niet op mijn gemak maar kan mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en lees verder.  Ik lees over een gek dik mannetje. Hij moet er uitzien als Pietje Puk, maar zich gedragen als een opstandige puber die zich overal tegen afzet.

 

Het verrassingseffect zit ‘m in dat je verwacht dat hij jong komt te overlijden door de sloffen sigaretten die hij per pakje tegelijk wegrookt maar in werkelijkheid loopt het dan heel anders met ‘m af.  Ik lees over iemand waarvan dan iedereen moet denken dat hij de nieuwe premier van Nederland wordt. Deze persoon wordt  ook als stripfiguur omschreven,   zeer overdreven accent, zakdoekje in zijn borstzak en zelfs  zo’n klein hondje er bij. Ook staat er nog iets over een relletje in een darkroom. Met pen heeft iemand er naast gekrabbeld: “is dit niet wat overdreven, het moet natuurlijk wel geloofwaardig blijven??”

Dan vliegt de deur met een harde klap open. De kaars waait uit. Ik schrik en laat de map de grond vallen. In de deuropening staat de man met de bretels, hij heeft een opvallend brilletje op. Gelijk herken ik Youp, Youp van ’t Hek. “hhh hha ha, euh eueh, hhh ha dat is gek, ik hier?” stamel ik angstig. “Wat doe jij hierrrr godverrrrrrrdomme!!!?”  brult Youp. In allerijl probeer ik nog een smoes dat ik verdwaald was omdat alle broodkruimeltjes,  om de weg terug te vinden,  waren opgegeten door de vogels maar het is al te laat. Maar Youp is niet boos. Hij slaat zijn handen voor zijn ogen en begint te huilen: “al mijn werk voor niets!, alles voor niets geweest!” Verbaasd kijk ik hem aan. Ik leg mijn arm om hem heen en wat onwennig aan de bizarre situatie,  probeer ik ‘m te troosten. Met zijn dikke worstenvingers droogt hij zijn tranen en begint te vertellen:

Na de geweldige jaren 70 en 80 is volgens Youp de mens de humor aan het verliezen. Er wordt niet meer gelachen. Hij zegt dat hij eerst op kleinschalige manier geprobeerd heeft dit te proces te kenteren. Groepjes jongeren verfden tegen betaling hun haar groen en paars en droegen dit als een kip op hun hoofd recht omhoog.

 

 Ik laat Youp los en kijk hem ongelovig aan: “Je beweert toch niet dat jij de punkers hebt bedacht om mensen aan het lachen te krijgen?” Youp knikt gelaten vraagt mij of ik soms een andere reden weet waarom iemand er in godsnaam zo bij zou gaan lopen. Ik kan niet anders dan ‘m gelijk geven.

Dan verteld hij verder dat hij een prachtige conference heeft geschreven over een grote brouwer die alcohol vrij bier heeft gemaakt. De mensen zouden niet meer bij komen van het lachen. Maar het heeft nu allemaal geen zin meer volgens Youp. Miljarden aan investeringen vanuit de hele wereld wil hij weer terug gaan storten.  Spontaan krijg ik weer dat vervelend schuldgevoel, net als toen ik laatst mijn kinderen geen eten kon geven omdat het achteraf tóch niet mijn geluksdag  was in Holland Casino. Daarom besluit ik Youp over te halen om door te gaan en vul de glazen die op tafel staan met de fles whisky  die op de bar staat. Hij is de man die het moet doen. Alleen hij kan de humor terug geven maak ik hem wijs. Een paar glazen verder heb ik Van ’t Hek overtuigd. Hij gaat door met zijn missie. Op voorwaarde dat niemand dit mag weten begint hij zijn plan uit te leggen. Hij heeft de casting voor de typetjes ‘Theo van Gogh’, ‘Pim Fortuyn’ en zijn favorieten ‘Jan-Peter Balkenende’ en  ‘Geert Wilders’ al bijna rond. “Het was makkelijker om 1.000 mensen te vinden die hun haar groen wilde verven dan 1 iemand die de rol van de ggggeriffomeerrrrde  burgerlul Jan-Peter Balkenende wilde spelen” Verteld hij lachend. Hij is duidelijk trots op de belachelijke typetjes die hij heeft bedacht. Glunderend schept hij op dat de finale zo rond 2011 komt. “Tussendoor introduceer ik nog een mobiel telefoonnetwerk, iets met een “T” ervoor, want je weet, alles waar “Te” voor staat..” grapt hij verder. Proestend van het lachen schetst hij het scenario van die Geert Wilders die dan in 2008 een soort funniest home video op internet zet “oh man, wat kunnen we met z’n allen gaan lachen om dat typetje! Oh ja en dan in 2010 dan is die Balkenende klaar. Die heeft zijn geld dan wel opgebracht. Daarna wordt die Geert dus de nieuwe joker. Man man man, daar heb ik wat dingen voor in petto. Dan heeft hij uiteindelijk zijn eigen politieke partij en dan gaat hij in het kabinet maar toch ook weer niet, snap je?” Ik haal mijn schouders op om aan te geven dat ik er eigenlijk niets van begrijp. “Nou dat is nu juist de grap, eigenlijk valt het gewoon niet te begrijpen. En in die politieke partij van hem stop ik dan allemaal boeven. Niet van die grote jongens hoor, nee meer een beetje van die types die in Bassie en Adriaan altijd de slechterik zijn”. Om aan te geven dat ik begrijp wie hij  bedoelt probeer ik grappig te zijn en antwoord: “wat zeggie baas?” Maar Youp begrijpt me niet en komt dichter bij m’n  oor om het nog een keer uit te leggen, hij verliest hierbij zijn evenwicht en geeft mij een duw. Hierdoor val ik met mijn stoel hard achterover. Ik val en ik blijf vallen, er lijkt geen eind aan te komen, het lijkt een soort oneindig ravijn waar ik in ben gevallen.

Dan ineens fel wit licht, ik ben helemaal bezweet. Rechtop zit ik in bed en hijg geschrokken. Mijn vrouw wordt ook wakker, versuft vraagt ze wat er aan de hand is. Enthousiast begin ik gelijk te vertellen met een grote lach op mijn gezicht. “tsjonge jonge lieverd dat we dat niet door hebben gehad? Youp heeft het gewoon allemaal verzonnen, Youp van ’t Hek! Het is gewoon allemaal een grote grap! Pim Fortuyn, Geert Wilders, de punkers. Gewoon allemaal een grap bedacht door Youp zodat hij er grappen over kan maken! Wat is die man toch geniaal zeg!” Mijn vrouw kijkt me aan, ze zegt niets. Dan begint ze te lachen. “Goed hè?” zeg ik nog helemaal euforisch. “Ja een mooie droom” zegt ze. Geschrokken en tegelijk beledigd kijk ik haar aan. Er valt een lange stilte. Dan begint het tot me door te dringen. Teleurgesteld realiseer ik me dat ik alles heb gedroomd. Ik pak mijn telefoon van mijn nachtkastje om te kijken hoe laat het is. Ik zie dat ik een SMS heb en lees:

Advertenties

Responses

  1. Leuke clou!

  2. Geplaatst in categorie “fantasie” maaruhhhh, dit is toch gewoon allemaal echt gebeurd?!

    Groet,
    Marco

    • Hey Marco,
      Op zich wel een geruststellende gedachte, toch?

      • Nou Rene, dat valt nog te betwijfelen. Was het allemaal maar fantasie! Maar dan heb je weer het probleem dat zo’n fantasie niet “te verzinnen is”!

        Groet,
        Marco


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: